Wolf

Er is een wolf gesignaleerd op de Veluwe. Ik zag de foto en dacht: zo’n zelfde exemplaar loopt hier ook rond, maar dan heet het hond.

Onze Sue lijkt er

sprekend op, dezelfde kleur, dezelfde afmeting, dezelfde houding. En ze roept ook dezelfde reacties op. Namelijk bewondering of afkeer. Iets er tussenin bestaat niet. Op de een of andere manier zorgen herdershonden altijd voor een zekere beroering. Dat geldt nog sterker voor Pien, ons tweede exemplaar. Zij is helemaal zwart, dus nog enger. Daarbij is ze ook nog jong en ietwat onstuimig en dat werkt niet echt geruststellend.

Met ‘hier’ bedoel ik Limburg, want daar hebben we net een weekje gekampeerd en genoten van al het goede dat het Limburgse land te bieden heeft. Leuke kleine camping, schitterende omgeving en prachtige herfstkleuren, we hebben kilometers gelopen. Maar als we na onze wandeling het kampeerterrein weer oplopen, met elk een hond aan de lijn, schiet iedereen in de benen. De buurvrouw rechts op het veld trekt onmiddellijk haar schapendoesje richting caravan, de mevrouw daarnaast springt van haar stoel en houdt met man en macht haar Airedale terriër in bedwang, de meneer links, komt niet overeind, maar zet het langharig geval wat naast hem ligt stevig klem onder zijn stoel en zo zijn er nog een paar exemplaren die vreselijk opgewonden raken als wij passeren. Er zijn mensen bij die hun hondje optillen en op de arm nemen. Dat is altijd een domme actie, want de hond waartegen ze hun fikkie willen beschermen heeft helemaal niet door dat er een paar mensenbenen onder zitten en ziet alleen maar een hond op anderhalve meter hoogte. En dat is een heel groot exemplaar en heel bedreigend. Het zal niet de eerste keer zijn, dat wanneer ze hun hondje weer op de grond zetten, de tegenpartij in de aanval gaat. Op ons kampeerveldje is het drie keer per dag spektakel als wij langskomen. Onze honden trekken zich van al die commotie geen klap aan. Pien wil in een overmoedige bui nog wel eens terug waffen, maar Sue peinst er niet over. Daar is ze te oud en the chique voor. Onze wolven liggen de rest van de dag in hun manden voor de camper te snurken. Af en toe gaat er een oog open om het terrein te inspecteren.

Wij hebben altijd een rustige plek. Dat is een bijkomend voordeel.