Back in Town

February 19, 2018

 

Na vijf weken gewoond en geleefd te hebben op een paar vierkante meter, is een groot bed, een verwarmde badkamer, niet meer douchen op teenslippers, koken in een ruime keuken, een ongekende luxe die ik zeer weet te waarderen. Je begrijpt het, we zijn weer ‘back in town’.

Het was een leuke en leerzame trip. Heerlijk om met kinderen en kleinkinderen op stap te zijn. We kunnen elkaar goed verdragen en hebben veel gemeen. Veel gezien en veel gedaan. Heel Andalusië doorkruist en ook nog maar de Algarve meegepikt. Prachtige steden bezocht en oude Spaanse cultuur gesnoven. Ik overdrijf niet als ik zeg, dat het idee van rustig overwinteren bij een prettige temperatuur een beetje anders is uitgepakt.

 

Mijn Polarstep app zegt dat we achtduizend kilometer hebben afgelegd. Of dat helemaal klopt waag ik te betwijfelen, maar ergens in de buurt komt het wel. Het was al met al toch weer een heel avontuur, ook al was dat niet echt de bedoeling. Op de een of andere manier trekken we dat aan. En als het er niet is, dan bedenken we het wel. In een korte broek buiten in de zon zitten midden januari is een ongekende luxe, dat weet ik. Ik heb het voorbeeld van al die pensionado’s ook wel gevolgd. ‘’s Morgens een warm gebakken broodje halen, op je gemak ontbijten, daarna koffie drinken, een afwasje doen, een wasje doen, en zodra de middag valt gauw aan een glaasje witte wijn. Erg prettig allemaal, maar na drie dagen denk ik: wordt het niet tijd om ergens een plafond te witten? Of een paar struiken te snoeien? Is het strand verderop niet leuker? Of mooier? Zullen we daar eens gaan kijken? Ik snap werkelijk niet hoe iemand dit maanden vol kan blijven houden. ‘Die mensen doen thuis niks’ zei mijn schoonzoon ‘en die doen hier ook gewoon niks. Het is nou eenmaal leuker om niks te doen bij een temperatuur van twintig graden dan bij windkracht 12’.

Die storm hebben we gemist, alleen de resultaten gezien. De dakpannen van het dak, de coltkap van de schoorsteen, het tuinpaviljoen aan flarden en brokken, het glazen windlicht in duizend scherven op het grasveld. We hoeven ons niet te vervelen, er is genoeg werk aan de winkel. Komt mooi uit, want niks doen is toch niet ons ding. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload