De Luizenmoeder

February 25, 2018

Ik kon er niet omheen: de Luizenmoeder. De kijkcijfer hit van dit moment. Vergelijkbaar met Boer Zoekt Vrouw uit de beginjaren. Nou keek ik dat ook nooit dus als vergelijkmateriaal zei mij dat nog niks, maar als ik de recensies mocht geloven had ik heel wat gemist de afgelopen weken. Terugkijken dus, lang leve Uitzending Gemist. Vanaf de eerste aflevering heb ik mij tranen gelachen. Hilarisch en tenenkrommend tegelijk. Natuurlijk is het allemaal overtrokken en aangedikt, anders wordt het geen comedy, maar bij verschillende situaties dacht ik toch: ‘Oh ja, dat weet ik nog.’

Die moedermaffia, van het schoolplein, wat een stelletje takkewijven. Ik herken ze van de  schoolklassen in Amstelveen, waar ik mijn kleinzonen naar toe bracht. Uit ervaringen met eigen kinderen kan ik niet putten, want ik stam nog uit de tijd van het schoolregime. In groep 1 en 2 (wat toen nog kleuterschool heette) bracht je ze naar hun tafeltjes, kusje, nog een kusje en dan naar huis. Vanaf groep 3 was het afgelopen, afleveren bij de voordeur en de school kwam je alleen in op ouderavonden of bij tienminutengesprekken. Heel overzichtelijk.

Ik heb dus een beetje een zwak voor de bitch in de serie: Juf Ank, die al die ouders de klas uitbonjourt: het is 9 uur, wegwezen en houd op met je achterlijke gezwaai. Conciërge Volkert (alleen al die naam belooft wat voor de komende afleveringen) die een muilpeer uitdeelt aan een irritante vader, vind ik een enorme aanwinst voor de school.

 

Ik ben nooit luizenmoeder geweest, en ook geen voorlees- of overblijfmoeder of lid van het oudercomité. Heb ik allemaal buiten de deur weten te houden. Ook de luizen zelf trouwens, maar dat was toeval. Ik geloof niet dat mijn kinderen last hebben gehad van mijn afwezigheid bij dat soort zaken. Op gezette tijden heb ik wel pannenkoeken gebakken tijdens feestmiddagen en hand en spandiensten verricht bij de sportdag.

En natuurlijk heb ik ook ideeën aangedragen voor het maken van een leuke surprise. Jongste dochter heeft ooit met uiterste precisie een iglo gebouwd voor het Sinterklaasfeest bij TVA. Suikerklontje voor suikerklontje op elkaar gelijmd. Uren werk aan gehad. Zelf kreeg ze een vuilniszak met krantensnippers. Ze weet het nog. Haar lootje was door de gymjuf getrokken en die had geen tijd voor iets origineels. Ben ik boos verhaal gaan halen? Nee natuurlijk niet. Die gymjuf heb ik denkbeeldig de nek omgedraaid. Maar het was wel een teleurstellende ervaring. ‘Daar leren ze van’, zou juf Ank zeggen. En dat is ook zo. De Luizenmoeder, heel herkenbaar. Ik ga er elke zondag uitgebreid voor zitten.  

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload